1. poniedziałek 11 maja

Temat: Jest taki statek, co się zwie „Purpura”, jest taki port, co się „Polska” zowie.

  1. Przeczytaj w podręczniku tekst Henryka Sienkiewicza „Legenda żeglarska” - str. 268 -270. Jeśli  wolisz, możesz go wysłuchać : https://www.youtube.com/watch?v=hlIWromzjAY , ale śledź wzrokiem tekst w podręczniku. Zwróć uwagę na przypisy.
  2. Wskaż w tekście sformułowania odnoszące się do okrętu i jego potęgi.
  3. Wykonaj w zeszycie zadanie:

Do definicji dopisz właściwe pojęcie spośród podanych: legenda, przenośnia, metafora.

……………… postać, motyw lub fabuła mające poza znaczeniem dosłownym umowny sens przenośny.

…………………. opowieść dotycząca życia świętych i bohaterów lub jakichś wyda­rzeń historycznych, nasycona motywami fantastyki i cudowności.

………………….. inaczej metafora, czyli użycie wyrazu w innym znaczeniu niż do­słowne.

  1. Symbole w „Legendzie żeglarskiej”. Spróbuj się zastanowić, co w tekście mogą symbolizować: okręt, burza, marynarze.
  2. Zapisz w zeszycie

okręt – symbol naszej ojczyzny Polski

burza – czasy rozbiorów i wojen

marynarze – Polacy, którzy powinni wałczyć o swoją ojczyznę.

Dziś niczego nie wysyłaj!

 

  1. wtorek 12 maja

Temat: Ojej! Nowa część zdania do zapamiętania – wykrzyknik.

  1. Ustnie wykonaj ćw. 3 str. 271 z podręcznika.
  2. Przepisz do zeszytu wiadomości z ramki Zapamiętaj! 271
  3. Przeczytaj informacje z ramki ze str. 272 dotyczące interpunkcji.
  4. Praca domowa: ćw. 81, 82, 83 str. 156 – 157 w zeszycie ćwiczeń. Prześlij do sprawdzenia: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

  1. środa 13 maja

Temat: Jak partykuła może zmienić znaczenie wypowiedzi?

  1. Zapisz w zeszycie notatkę:

partykuła – nieodmienna i niesamodzielna część mowy (nie pełni samodzielnie funkcji w zdaniu, czyli nie jest częścią zdania). Modyfikuje, czyli nieznacznie zmienia, sens wyrazu lub zdania.

Z tego względu wyróżniamy partykuły:

·       wzmacniające: no, -że, -ż, np. daj no, chodźże, ależ.

·       pytające: czy, -li, np. Czy go lubisz? Znaszli ten kraj?

 

(Uwaga: partykuły  -li już właściwie nie spotykamy we współczesnej polszczyźnie. Kiedyś jednak używano jej bardzo często, o czym możesz się przekonać, czytając np. „Krzyżaków”. Ma ona znaczenie partykuły czy. )

 

·       przypuszczające: -by, np. Mógłby to zrobić.

·       rozkazujące: niech, oby, np. Niech tak będzie. Oby tak było.

·       przeczące: nie, np. Nie ruszę się stąd.

 

  1. Zwróć uwagę, że niektóre partykuły zrastają się z innymi częściami mowy, np. chodźże, gdzież, mógłby, niemiło. Mamy wtedy do czynienia z dwiema częściami mowy – np. chodźże – z czasownikiem i partykułą.
  2. Praca domowa: ćw. 85, 86 i 87 str. 158 w zeszycie ćwiczeń. Prześlij do sprawdzenia.

 

  1. piątek 15 maja

Temat: Talenty można rozwijać lub… zakopać.

  1. Zapoznaj się z tekstem przypowieści o talentach – podręcznik str. 275.
  2. Przypomnij sobie, czym są przypowieści i w jakim celu wygłaszał je Jezus. Gdzie zostały spisane?
  3. Zapisz w zeszycie:

Przypowieść (parabola)– to krótka opowieść, która jest ilustracją ukrytej w niej mądrości, czyli przedstawione postacie i wydarzenia nie są tak naprawdę najważniejsze, lecz funkcjonują jako przykłady uniwersalnych praw, ukrytych przesłań. Oznacza to, że prosta, uboga fabuła jest tylko ilustracją, obrazkiem, który ukazuje głębsze treści. Właściwa interpretacja przypowieści wymaga, aby przejść od jej znaczenia dosłownego (widocznego na pierwszy rzut oka) do znaczenia ukrytego.

  1. Odszukaj w internetowym słowniku synonimów wyrazy bliskoznaczne do słowa talent i zapisz je w zeszycie:

https://www.synonimy.pl

  1. Zastanów się , czego uczy przypowieść o talentach – kto został nagrodzony, a kto ukarany? Jak Ty rozwijasz dane Ci talenty?

Dziś niczego nie wysyłaj.