wtorek, 26 maja 2020 r.

Kochani, witam Was serdecznie. Przed nami kolejna porcja ćwiczeń rozwijających mózg. Pamiętaj! Każdy trening zwiększa gęstość połączeń między neuronami, a tym samym inteligencję.

  1. Zaczynamy od gimnastyki.

Rozruch. Siadamy po turecku, tak aby mieć wokół siebie dużo przestrzeni. Wyciągamy ręce wysoko ponad głowę, jak byśmy chcieli dotknąć sufitu. Ciągniemy stopniowo w górę jedną rękę, następnie druga ją prześciga. I tak po kolei, aż obie ręce będą bardzo wysoko. Teraz tak wyprostowane ręce kładziemy przed sobą. I ponownie sięgamy nimi daleko do przodu. Powracamy do siadu ściągając ręce po podłodze do siebie. Teraz podpierając się dwiema rękami i jedną nogą wyciągamy drugą nogę jak najdalej przed siebie. Pupę podnosimy nad podłogę. Powrót do siadu i zmiana nogi. Następnie kładziemy się na plecach. Wyciągamy do góry obie ręce i obie nogi i machamy nimi równocześnie tak jak robaczek, który nie potrafi przewrócić się z grzbietu na nogi. Machamy intensywnie przez ok. 20 sek. Odpuszczamy. Odwracamy się i na czworakach przemieszczamy się na swoje miejsca.

Prawidłowe chodzenie z książką na głowie - Oprzyj się plecami o ścianę. Ściągnij łopatki do tyłu – klatka piersiowa otwarta, szeroka. Kręgosłup prosto, głowa lekko uniesiona. Postawa, która wymusza oparcie się o ścianę, to prawidłowa postawa do chodzenia. Zacznij chodzić, zachowując taką wyprostowaną i otwartą sylwetkę. Przez kilka najbliższych zajęć rób trening chodzenia w prawidłowej postawie z książką na głowie. Czas trwania ćwiczenia – 2 minuty.

  1. Rytuał regulacji mózgu

Gdzie jesteś na SGDU?

POGŁASZCZEMY TERAZ JASZCZURKĘ

Usiądź bądź połóż się wygodnie na podłodze.

Powoli zamknij oczy.

Weź głęboki wdech i wydech.

I jeszcze raz…

Co się dzieje z twoim brzuchem, kiedy oddychasz? Zauważ to…

Przywołaj uśmiech na swoją twarz. Lekki, nie musi być szeroki.

Uśmiechnij teraz do swoich stóp. Uśmiechnij się do swoich kolan. Uśmiechnij się do swoich ud i bioder. Uśmiechnij się do swojego brzucha. Uśmiechnij się do swojego serca. Uśmiechnij się do swoich rak. Uśmiechnij się do swojego gardła. Uśmiechnij się do swojego nosa. Uśmiechnij się do swoich oczu. Uśmiechnij się do swojego mózgu.

Weź głęboki wdech, wstrzymaj go, trzymaj, trzymaj – wydech cichym dźwiękiem Haaa… I jeszcze jeden wdech i wydech z dźwiękiem Haaa.

NAKARMIMY TERAZ LWA.

To ćwiczenie jest po to, żeby przypomnieć ci, że już jesteś wartościowym człowiekiem

Stan koherencji

Skup się na okolicach swojego serca, możesz położyć tam dłoń.

Poczuj swoje serce i zacznij do niego oddychać – gdy robisz wdech powietrze wpływa do serca, gdy robisz wydech – powietrze z niego wypływa.

Pomyśl o kimś, kogo kochasz, lubisz, dla kogo czujesz wdzięczność. Możesz również pomyśleć o jakimś pięknym miejscu. Poczuj to uczucie miłości i wdzięczności, które wypełnia twoje serce. Przez kilka kolejnych minut utrzymuj przyjemne obrazy w umyśle i doświadczaj pozytywnych uczuć. Pozwól, by wypełniły całe twoje ciało. I weź głęboki wdech i wydech i powoli otwórz oczy.

Powiedz do siebie w myślach: Moja Moc jest we mnie.

A teraz powtarzaj za mną w myślach nazwy 7 emocji, które dają MOC:

Odwaga, poczucie własnej wartości – powtórz te słowa w myślach i zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Teraz: Witalność/kreatywność - powtórz te słowa w myślach i zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Akceptacja - powtórz te słowa w myślach i zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Mądrość - zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Wdzięczność - zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Troska - zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Życzliwość - zauważ, jak te słowa rezonują z tobą. Weź głęboki wdech i wydech…

Chłoń przez chwilę pozytywność wynikającą z tego ćwiczenia każdą komórką ciała.

Koncentracja na punkcie – uspokajanie własnego umysłu - czas trwania 3 min (ustawiamy czas na minutniku). Przyjmujemy pozycję mocy. Zadaniem waszym jest bez mrugania wpatrywać się w czarny punkt. Ciało jest nieruchomo. Myśli skupione tylko na czarnym punkcie.

Budzenie w sobie olbrzyma.

Otwórzcie segregatory – Spotkanie 11 zad. 1,2, – str. 143 -144. Wykonajcie te zadania.

  1. Trening czytelniczy

Wasze mózgi są już po rozgrzewce. Przechodzimy do książek i wskaźników. Czas na gimnastykę oka. Ustaw książkę po kątem, przygotuj minutnik. Trening potrwa 20 minut.

Rozluźnij się, szczególnie mięśnie twarzy, barki. Wskaźnik trzymamy w dłoni lekko. Teraz twój inteligentny mózg się uczy. Nawet jeżeli ci się wydaje, że nic się nie dzieje, to wiedz, że mózg nigdy nie pozostaje obojętny na środowisko. Czy chcesz, czy nie, twój mózg teraz jest zmobilizowany w 100%. Tworzy nowe połączenia.

  1. Kartkowanie.

Przeskakuj wskaźnikiem ze strony na stronę, dostrzegaj grupy wyrazów, rób to coraz szybciej . ( 1 min tekst odwrócony do góry nogami).

  1. Śledzenie węża -zygzak.

Wskaźnikiem suniesz po każdej stronie tekstu, robimy zygzak. Zygzak jest taki sprytny, że oczy są w stanie zobaczyć teraz większość treści wyraźnie. Kiedy zagęścisz ścieg lub staniesz się jeszcze bardziej uważny, będziesz rozpoznawać wyrazy, coraz więcej wyrazów będzie ci znajomych (1 min tekst odwrócony do góry nogami).Odwracamy książkę i robimy dokładnie tak samo. Wracamy na normalny układ tekstu, chwilkę tak samo.

  1. 2 fiksacje na wers

Dwie fiksacje na wers. Zacznij wskazywać, szybko przeskakując z jednego kawałka wersu na drugi. To, co wskazujesz, widzisz ostro, przynajmniej pół wersu. Bardzo przyspieszamy na moment, trzymaj tempo, trzymaj tempo i znów zwracamy uwagę, by ostrzej widzieć kawałki wersów. Tak samo ćwiczymy teraz na odwróconym tekście. Po chwili wracamy na normalny układ tekstu.

Utrzymujesz tę prędkość, ale stopniowo dajesz coraz większą uwagę i ciekawość temu, co dostrzegasz. Stajesz się teraz bardziej uważny i ciekawy, co jest w tym tekście napisane, zaczynasz stopniowo coraz więcej rozpoznawać, rozumieć. Masz wrażenie, że dotykasz – wiesz, znasz. Jedno zatrzymanie wzroku, drugie, trzecie i wydaje ci się, że wiesz, co tam było, o co chodzi, że sens tych kawałków się połączył. Możesz się zatrzymać po jednym, dwóch czy trzech wersach, zamknąć oczy i pomyśleć, o czym to było.

1 min do góry nogami ,1 min normalnie

Pracują oczy, nie głowa. Już nie śpiewamy. Łapiemy rytm i przyśpieszamy. Gubimy rytm, zwalniamy, łapiemy rytm i przyśpieszamy. I tak cały czas. Zwalniamy i przyśpieszamy. Ciało rozluźnione. Mózg się uczy. Jest bardzo inteligentny. Do góry nogami, ruch wskaźnika taki sam, jak przy normalnym układzie tekstu. I znowu normalny układ.

Twoim zadaniem jest rozpoznawać grupy wyrazów przy jak największym tempie.

  1. Ciągnięcie wskaźnika – 3 min normalnie, 2 min tekst odwrócony do góry nogami, 2 min normalnie, 5 min kości drugi wariant, 4 min normalnie

Zacznij wskazywać wyrazy bardzo szybko. To, co wskazujesz, widzisz ostro, wszystkie wyrazy w wersie. Bardzo przyspieszamy na moment, trzymaj tempo, trzymaj tempo i znów zwracamy uwagę, by ostrzej widzieć wyrazy w wersie. Tak samo ćwiczymy teraz na odwróconym tekście. Po chwili wracamy na normalny układ tekstu.

Utrzymujesz tę prędkość, ale stopniowo dajesz coraz większą uwagę i ciekawość temu, co dostrzegasz. Masz wrażenie, że dotykasz – wiesz, znasz. Jedno zatrzymanie wzroku, drugie, trzecie i wydaje ci się, że wiesz, co tam było, o co chodzi, że sens tych kawałków się połączył. Możesz się zatrzymać po jednym, dwóch czy trzech wersach, zamknąć oczy i pomyśleć, o czym to było. Przeciągając wskaźnik pod wersami, pod jednym, drugim, trzecim, nabierasz wrażenia, że rozumiesz wersy, które czytasz.

Grupy zaczynają łączyć się ze sobą i stopniowo wyłania się znaczenie całego wersu. Nazywamy to tempem łączenia się jednostek informacyjnych. Z czasem zauważysz, że rozumiesz znaczenia 2 – 3 wersów, chociaż nie będziesz pamiętać ich treści.

  1. Neurointegracja:

Zamknijmy oczy. Weź głęboki wdech i wydech.

Kiedy po intensywnym wysiłku zamykam oczy

Mój mózg efekty treningu jednoczy.

Trening skończony – jestem odprężony/Trening czytania skończyłam i się odprężyłam

Ta chwila gdy zamykam oczy

To nagroda dla mózgu za jego wyczyn.

  1. Czytanie tekstu

Wracamy do segregatora str. 147- 156. Przeczytaj uważnie tekst „Twój styl uczenia się”.

  1. Test: Jaki jest Twój styl uczenia się?

KWESTIONARIUSZ

Aby określić swój styl uczenia się, odpowiedz teraz na pytania kwestionariusza podanego poniżej. Staraj się odpowiadać na pytania precyzyjnie. Wybieraj te odpowiedzi lub warianty, które wydają Ci się najbardziej naturalne i oczywiste. W przypadku wątpliwości przy wyborze, zadaj sobie pytanie: „Które z zachowań najbardziej mi odpowiada i jest najmniej stresujące?" Jeśli jednak czujesz, że mimo wszystko możesz wybrać więcej niż jedną odpowiedź, zrób to. Pamiętaj, robisz to po to, aby określić własny styl uczenia się.

1. Gdy spotykasz nieznaną Ci osobę, na co zwracasz uwagę w pierwszej kolejności?

a) jak wygląda i jak jest ubrana,

b) w jaki sposób i co mówi, jaki ma głos,

c) co w stosunku do niej czujesz,

d) w jaki sposób się zachowuje i co robi.

 

2. Co najczęściej zostaje Ci w pamięci po kilku dniach od spotkania nieznanej ci wcześniej osoby?

a) jej twarz,

b) jej imię/nazwisko,

c) to, co czułeś, będąc w jej towarzystwie, nawet jeśli zapomniałeś jej imię/nazwisko lub twarz,

d) to, co robiliście razem, nawet jeśli zapomniałeś jej imię/nazwisko lub twarz.

 

3. Gdy wchodzisz do nieznanego ci pomieszczenia, na co zwracasz przede wszystkim uwagę?

a) na jego wygląd,

b) na dźwięki i rozmowy, jakie się w nim toczą,

c) na to, jak dobrze emocjonalnie i fizycznie się w nim czujesz,

d) na to, co się w nim dzieje i co ty mógłbyś w nim robić.

 

4. Gdy uczysz się czegoś nowego, w jaki sposób robisz to najchętniej?

a) gdy nauczyciel daje ci coś do czytania na papierze lub tablicy, pokazuje ci książki, ilustracje, wykresy, mapy, szkice lub przedmioty, nie każąc ci przy tym niczego mówić, pisać, ani o niczym dyskutować,

b) gdy nauczyciel wyjaśnia wszystko, mówiąc lub wygłaszając wykład, pozwala ci przedyskutować temat i zadawać pytania, nie każąc ci przy tym na nic patrzeć, niczego czytać, pisać ani robić,

c) gdy nauczyciel pozwala ci zapisywać informacje lub sporządzać rysunki, dotykać przedmiotów, pisać na klawiaturze lub robić coś rękami,

d) gdy nauczyciel pozwala ci robić projekty, symulacje, eksperymenty, grać w gry, odgrywać role, odtwarzać rzeczywiste sytuacje z życia, dokonywać odkryć lub też angażować się w inne działania związane z ruchem.

 

5. Gdy uczysz czegoś innych, co zwykle robisz?

a) dajesz im coś do oglądania, na przykład jakiś przedmiot, ilustrację lub wykres, udzielając przy tym jedynie krótkiego werbalnego wyjaśnienia lub nie udzielając go wcale, dopuszczając lub nie do krótkiej dyskusji,

b) objaśniasz wszystko werbalnie, nie pokazując żadnych materiałów graficznych,

c) rysujesz coś, piszesz lub w inny sposób używasz rąk do wyjaśniania,

d) demonstrujesz coś, robiąc to lub każesz uczniom robić to wspólnie z tobą.

 

6. Jaki rodzaj książek czytasz najchętniej?

a) książki, które zawierają opisy pomagające ci zobaczyć to, co się dzieje,

b) książki zawierające informacje faktograficzne, historyczne lub dużo dialogów,

c) książki o uczuciach i emocjach bohaterów, poradniki, książki o emocjach i związkach międzyludzkich lub książki na temat tego, jak poprawić stan twojego ciała i umysłu,

d) krótkie książki z wartką akcją lub książki, które pomagają ci doskonalić umiejętności w sporcie, hobby czy też rozwijać jakiś talent.

 

7. Którą z poniższych czynności wykonujesz najchętniej w czasie wolnym?

a) czytasz książkę lub przeglądasz czasopismo,

b) słuchasz książki nagranej na kasetę, rozmowy w radiu, słuchasz muzyki lub sam muzykujesz,

c) piszesz, rysujesz, piszesz na maszynie/komputerze lub robisz coś rękami,

d) uprawiasz sport, budujesz coś lub grasz w grę wymagającą ruchu.

 

8. Które z poniższych stwierdzeń najlepiej charakteryzuje sposób, w jaki czytasz lub uczysz się?

a) potrafisz się uczyć, gdy słychać muzykę, inne dźwięki lub rozmowę, ponieważ umiesz się od nich odseparować,

b) nie potrafisz się uczyć, gdy w twoim pobliżu słychać muzykę, inne dźwięki lub rozmowę, ponieważ nie umiesz się od nich odseparować,

c) musisz czuć się wygodnie, rozluźniony; potrafisz pracować zarówno przy muzyce, jak i w ciszy, jednak dekoncentrują cię negatywne uczucia innych,

d) Musisz czuć się wygodnie, rozluźniony; potrafisz pracować zarówno przy muzyce, jak i w ciszy, jednak dekoncentruje cię działalność i ruchy innych osób znajdujących się w tym samym pomieszczeniu.

9. Które z poniższych stwierdzeń najlepiej do Ciebie pasuje?

a) zwracasz uwagę na kolory, kształty, wzory i desenie w miejscach, w których się znajdziesz; masz dobre oko do barw i kształtów,

b) nie znosisz ciszy i jeśli tam, gdzie akurat jesteś, jest za cicho, nucisz coś, podśpiewujesz lub głośno mówisz; włączasz radio, telewizor, magnetofon lub odtwarzacz CD, by w twoim otoczeniu były bodźce słuchowe,

c) jesteś wrażliwy na uczucia innych ludzi, twoje własne uczucia łatwo ulegają zranieniu; nie potrafisz się skoncentrować, gdy inni cię nie lubią, czujesz potrzebę bycia kochanym i akceptowanym, by pracować,

d) trudno ci wysiedzieć nieruchomo w jednym miejscu, potrzebujesz dużo ruchu, a jeśli już musisz siedzieć garbisz się, wiercisz, stukasz w podłogę butami lub często niespokojnie poruszasz nogami.

10. Które z poniższych stwierdzeń najlepiej do Ciebie pasuje?

a) zwracasz uwagę na nieodpowiednie dopasowanie części garderoby danej osoby lub na to, że jej włosy są w nieładzie i często chcesz to naprawić,

b) niepokoi cię, gdy ktoś nie potrafi dobrze się wysławiać, jesteś wrażliwy na odgłos kapiącego kranu lub odgłosy wydawane przez urządzenia gospodarstwa domowego,

c) płaczesz podczas wzruszających scen w kinie lub czytając wzruszającą książkę,

d) niepokoisz się i czujesz się nieprzyjemnie, gdy jesteś zmuszony siedzieć nieruchomo; nie potrafisz przebywać zbyt długo w jednym miejscu.

 

11. Co wywołuje u Ciebie największy niepokój?

a) miejsce, w którym panuje bałagan i nieład,

b) miejsce, w którym jest za cicho,

c) miejsce, w którym nie czujesz się dobrze fizycznie lub emocjonalnie,

d) miejsce, w którym nie wolno niczego robić lub jest za mało przestrzeni na ruch.

 

12. Czego najbardziej nie lubisz, podczas gdy ktoś cię uczy?

a) słuchania wykładu, na którym nie wykorzystuje się żadnych pomocy wizualnych,

b) czytania po cichu, bez żadnych werbalnych wyjaśnień czy dyskusji,

c) niemożności rysowania, gryzmolenia czegoś na kartce papieru, dotykania wszystkiego rękami lub sporządzania notatek, nawet jeśli nie będziesz już nigdy więcej z nich korzystał,

d) patrzenia i słuchania w bezruchu.

 

A teraz oblicz wyniki testu w następujący sposób (jeśli na jakieś pytanie dałeś więcej niż jedną odpowiedź, w podsumowaniu uwzględnij wszystkie odpowiedzi):

Podsumuj wszystkie odpowiedzi a: ……………

Podsumuj wszystkie odpowiedzi b: ……………

Podsumuj wszystkie odpowiedzi c: ………………

Podsumuj wszystkie odpowiedzi d: …………….

Jeśli udzieliłeś najwięcej odpowiedzi a, NAJPRAWDOPODOBNIEJ jesteś wzrokowcem.

Jeśli udzieliłeś najwięcej odpowiedzi b, NAJPRAWDOPODOBNIEJ jesteś słuchowcem.

Jeśli udzieliłeś najwięcej odpowiedzi c, NAJPRAWDOPODOBNIEJ jesteś dotykowcem (czuciowcem).

Jeśli udzieliłeś najwięcej odpowiedzi d, NAJPRAWDOPODOBNIEJ jesteś kinestetykiem.

Zapamiętaj także, który ze stylów uczenia się zajmuje u Ciebie drugie, trzecie i ostatnie miejsce. Uwaga: Niektórzy ludzie wykształcili u siebie kilka lub nawet wszystkie cztery style uczenia się, bywa też, iż dwa, trzy lub cztery style uczenia się są ze sobą wzajemnie powiązane

 

POMYŚL

- Jaki wpływ może mieć styl uczenia na wyniki osiągane w szkole?

- Które style uczenia się, najlepiej sprawdzają się w szkole? Dlaczego?

- Które mogą mieć najwięcej problemów?

 

6. Eksperyment

Posmaruj jedną rękę kremem do rąk. Weź miskę z zimną wodą. Zanurz dwie ręce w misce. Ręka, która posmarowana jest kremem, mniej odczuwa zimno. Dlatego przed wyjściem na zimowe powietrze, można posmarować kremem odsłonięte części ciała np. policzki i nos.

Zachęcam was do codziennego treningu z książką, wskaźnikami, kośćmi i robienia zadań z segregatora str. 157 -160